Αβαρής Ζυγός

Το τρίπτυχο αποτελείται από δύο περιστρεφόμενα έργα κι ένα σταθερό.

 

Με τη χρήση του φωτός επιτυγχάνεται η μετατροπή της παράλληλης περιστροφής του έργου (κι όχι κίνησης) σε κάθετη κίνηση της σκιάς, η οποία “συζητάει” με τη ακίνητη σκιά του σταθερού έργου.

 

Το δεξί περιστρεφόμενο γλυπτό σε συνδυασμό με το σταθερό αποτελούν τον κόσμο των ιδεών ενώ το αριστερό περιστρεφόμενο με το σταθερό αποτελούν τον κόσμο των αισθήσεων, της ύλης και των σαρκικών επιθυμιών.

 

Ο κόσμος των ιδεών.

Σ’ αυτόν τον κόσμο, όλες οι ανθρώπινες φιγούρες δεν είναι άνθρωποι, αλλά ιδέες, οι οποίες γεννιούνται, ωριμάζουν, περιφέρονται, καταστρέφονται… Στη διάρκεια της περιστροφής μπορεί κανείς να δει την κύηση μιας ιδέας, την εξέλιξη της εγκυμοσύνης, τη γέννηση της ιδέας και την παράλληλη καταστροφή μιας άλλης που παρακολουθεί τη γέννα. Το έμβρυο αποκολλάται από τη μητέρα, ωριμάζει και ενσωματώνεται στο σώμα ενός άντρα, που στέκεται απέναντι από μια γυναίκα. Καθώς οι ιδέες κυκλοφορούν, υπάρχουν επιθυμίες… Ένα χέρι εμφανίζεται και κατευθύνεται προς το στήθος της γυναίκας… αλλά δεν το αγγίζει κι ανυψώνεται μέχρι το πρόσωπό της.

 

Ο κόσμος των αισθήσεων της ύλης και των σαρκικών επιθυμιών.

Σ’ αυτόν τον κόσμο διακρίνονται όλες οι ανθρώπινες αισθήσεις στο σύνολο της περιστροφής. Ο θεατής καλείται να τις αναζητήσει. Στο έργο γίνεται αναφορά και στην ύλη καθώς και στη φθαρτότητά της ύλης, που σε κάπoιο σημείο δολοφονείται, καταστρέφεται κι αλλάζει κατάσταση. Αναφορά γίνεται επίσης και στις σαρκικές επιθυμίες σε διάφορα σημεία κατά την περιστροφή του γλυπτού…