Σχετικότητα

Είναι το πρώτο γλυπτό σκιάς που έκανα και ανήκει στην ενότητα «Αντιθέσεις». Αυτό το έργο αναφέρεται στις έννοιες του «καλού» και του «κακού».

Έτσι, όταν το γλυπτό φωτίζεται από ένα συγκεκριμένο σημείο, η σκιά που προκύπτει είναι μια αγγελική μορφή, ενώ όταν φωτίζεται από ένα άλλο συγκεκριμένο σημείο, η σκιά είναι μια διαβολική μορφή. Με την πρώτη ματιά είμαστε σίγουροι για το ποια μορφή απεικονίζει το καλό και ποια το κακό. Αλλά αν κοιτάξουμε καλύτερα, δεν είμαστε τόσο σίγουροι γι’ αυτό.

Στην αγγελική μορφή, το πρόσωπο δεν φαίνεται τόσο αθώο. Επίσης, τα μαύρα φτερά, το «άσεμνο» φόρεμα και ένα χέρι που υποδεικνύει δεν παραπέμπουν επίσης στην αθωότητα… Από την άλλη πλευρά, καθώς κοιτάμε τη μορφή του διαβόλου, ο διάβολος γίνεται ένας γλυκός διάβολος. Το πρόσωπο γίνεται πιο γλυκό και βλέπουμε ένα χαμόγελο. Οι ώμοι του είναι τυλιγμένοι και το κεφάλι του είναι ελαφρώς γερμένο προς τα κάτω. Φαίνεται σαν να έχει μετανιώσει για κάτι…

Το γλυπτό είναι κατασκευασμένο από πολλά ανακυκλώσιμα υλικά (πλαστικό, μέταλλο, γυαλί, ξύλο). Κάθε υλικό συμβολίζει μια παράμετρο της ζωής μας. Όσο περισσότερες οι παράμετροι, τόσο πιο σύνθετη είναι η ζωή, κατά συνέπεια και η σχετικότητα. Αυτό το έργο εγείρει τα ερωτήματα «Τι είναι καλό και τι κακό;». Πώς ορίζεται το καθένα; Βασίζεται στο άλλο;