Απώλεια

Το έργο αυτό είναι αφιερωμένο στον Μιχάλη.

Το πέμπτο από τα έξι έργα της ενότητας “Ψυχή”. Ένας άνθρωπος πάνω από έναν τάφο θρηνεί. Είναι οι πρώτες μέρες της απώλειας. Αυτό το δηλώνω με τον ήλιο. Βάζοντας τον ήλιο στη σκιά του έργου σε μια τέτοια θέση και με αυτό το χρώμα, μπορεί κάποιος να το ερμηνεύσει ως δύση ή ως ανατολή.

Τέτοιες ώρες, πολύ νωρίς ή αργά το απόγευμα, είμαστε στο νεκροταφείο συνήθως στις πρώτες ημέρες που δεν έχουμε αποδεχθεί ακόμα το γεγονός. Υπάρχει άρνηση καθώς είμαστε μπερδεμένοι. Εξού και το περίεργο σχήμα πάνω από τον άνθρωπο που βιώνει την απώλεια.

Μια σύγχυση. Σκέψεις, τύψεις, συναισθήματα, καταστάσεις και πρόσωπα που εμπλέκονται. Κάποια από πρόσωπα σκύβουνε πάνω του. Τον βοηθάνε, σκύβουν στον πόνο του άλλου. Κάποια άλλα του γυρνάνε την πλάτη.