Ανθρωποτέρας

Μέρα Νύχτα

Κοιτάω στον καθρέφτη

Καλημέρα…

μου λέω, χαμογελαστός.

Πόσο ωραίος είμαι, σκέφτομαι

Το καναρίνι κελαηδάει στο σαλόνι

Ο σκύλος γαυγίζει στην αυλή…

περιμένει να τον ταϊσω…

αλλά πιο πριν θα ρίξω τροφή στα ψαράκια μου

…

Το καναρίνι στο κλουβί…κελαηδάει μόνο για μένα…

ο σκύλος με αλυσίδα… με προστατεύει απ’ τους ανθρώπους…

τα ψαράκια στη γυάλα… με χαλαρώνει η κυκλική τους πορεία…

…

Ξανακοιτάω στον καθρέφτη…

Πόσο “ωραίος άνθρωπος” είμαι, συλλογιέμαι…