Gallery

ONE BY ONE

1

Relativity

The positive energy of the beautiful crushes or is crushed by the negative energy of the ugly, depending on what each one expects out of an object or situation. But if someone sheds light on the dark sides of our mind then we will be able to see all the sides of the object – situation equally well and decide where we really have to head to. The coexistence of the good and the bad is axiomatic. The problem lies within the answer to the question: what is good and what is bad?

 

Σχετικότητα

Η θετική ενέργεια του όμορφου καταπλακώνει ή καταπλακώνεται από τη αρνητική ενέργεια του άσχημου, ανάλογα με το τι αναζητά ο καθένας από ένα αντικείμενο ή μια κατάσταση. Αν όμως κάποιος ρίξει φως στις σκοτεινές πλευρές του μυαλού μας, τότε θα μπορέσουμε να δούμε εξίσου καλά όλες τις πλευρές του αντικειμένου – κατάστασης και να αποφασίσουμε που πρέπει πραγματικά να κατευθυνθούμε. Η συνύπαρξη του καλού και του κακού είναι δεδομένη. Το πρόβλημα είναι η απάντηση του ερωτήματος: τι είναι καλό και τι κακό;

2

Early Circle

This work focuses more on the philosophy of the actions than on the detail of the forms. It presents an ugly version of evolution of human life. It begins with the birth ( fetus on the piece of work) and continues with the swing and the noose. It is inspired from an unpublished poem I wrote in 1994 titled «the ropes».

Great is the joy of man

swinging

on two thick ropes

hanging on the branch of a tree.

Great is the misfortune of man

swinging

on two thick ropes

hanging on the branch of a tree.

 

Some  of the questions originating from this work are:

Who is happier? The man on the swing or the hanged man?

Is the man, who is swinging, happy?

Could the noose be the salvation of some people

What’s the aim of the fetus, to live or die?

Πρώιμος Κύκλος

Το έργο αυτό εστιάζει περισσότερο στη φιλοσοφία των πράξεων κι όχι στη λεπτομέρεια των μορφών. Παρουσιάζει μια άσχημη εκδοχή εξέλιξης της ανθρώπινης ζωής. Ξεκινάει από τη γέννηση (έμβρυο, πάνω στο έργο) και συνεχίζει με την κούνια και την κρεμάλα. Είναι εμπνευσμένο από ένα ανέκδοτο ποίημα που είχα γράψει το 1994 με τίτλο “τα σκοινιά”:

Μεγάλη η χαρά του ανθρώπου

που κάνει κούνια

σε δυο χοντρά σκοινιά

που κρέμονται απ’ το κλαρί ενός δέντρου.

Μεγάλη η δυστυχία του ανθρώπου

που κάνει κούνια

σε ένα χοντρό σκοινί

που κρέμεται απ’ το κλαρί ενός δέντρου.

 

Μερικά από τα ερωτήματα που δημιουργούνται από το έργο αυτό είναι:

Ποιος είναι πιο ευτυχισμένος… ο άνθρωπος που κάνει κούνια ή ο κρεμασμένος;

Είναι ο άνθρωπος που κάνει κούνια ευτυχισμένος;

Μήπως η κρεμάλα αποτελεί λύτρωση για κάποιους;

Ποιος είναι ο στόχος του εμβρύου… να ζήσει ή να πεθάνει;

 

3

Freedom or slavery?

The thought of being on a balcony with a limitless view, makes you want to open your arms and reach the horizon, giving you a sense of freedom. There is, however, always someone watching you, and even someone who wants to stop you. A man holding a gun is trying to enslave you, or is it that he is fighting for his own freedom? And when you look at the armed guy straight in the eyes, telling him «Shoot», will you be as proud as a slave? Or is it perhaps that you shout «shoot me if you can” to the fighting slave? And the glass floor of Freedom mutilates the poor man’s body. But there is always a hidden heart which makes pictures so lively, ready almost to talk to you.

Ελευθερία ή Σκλαβιά;

Η σκέψη πως είσαι σ’ ένα μπαλκόνι με απέραντη θέα, η οποία σε προδιαθέτει ν’ ανοίξεις τα χέρια σου και να την πιάσεις, σου δίνει μια αίσθηση ελευθερίας. Υπάρχει όμως κάποιος που πάντα σε παρακολουθεί και ίσως και κάποιος που θέλει να σε σταματήσει. Κάποιος με όπλο προσπαθεί να σε σκλαβώσει… ή μήπως αυτός παλεύει για τη δική του ελευθερία;  Κι όταν κοιτάς τον οπλισμένο κατάματα και του λες «ρίξε», θα ‘σαι περήφανος σαν σκλάβος; Ή μήπως φωνάζεις «ρίξε αν μπορείς» στον μαχόμενο δούλο; Και το γυάλινο πάτωμα της Ελευθερίας διαμελίζει το σώμα του ανθρωπάκου… Μα υπάρχει πάντα μια κρυμμένη καρδιά, που δίνει ζωντάνια στις εικόνες, ώστε να μπορούν να σου μιλήσουν…

 

Squaring the circle

4α

Squaring the circle

One of the most ancient geometric problem is squaring the circle, that is the making of a square using a ruler and a pair of compasses, the square having the same square with the one of a given circle. The construction does not give an solution to the mathematical problem itself but art can give interpretations and different dimensions to the way the problem are approached, whatever their character is.

This creation can turn around itself and the shadow with the shape of the circle becomes a square.

“The materials used for the construction of the work are CDs and disks which contained all the information it collected at times by those who have tried to solve the problem of squaring the circle”.

Ο Τετραγωνισμός του Κύκλου

Ένα από τα αρχαιότερα γεωμετρικά προβλήματα είναι ο τετραγωνισμός του κύκλου, η κατασκευή δηλαδή ενός τετραγώνου με τη χρήση κανόνα και διαβήτη, του οποίου το εμβαδό να είναι ίσο με εκείνο ενός δοθέντος κύκλου. Σίγουρα η δημιουργία αυτή δεν αποτελεί την καθεαυτού λύση του μαθηματικού προβλήματος αλλά η τέχνη μπορεί να δώσει ερμηνείες και διαφορετικές διαστάσεις στην προσέγγιση των προβλημάτων, όποια κι αν είναι η φύση τους.

Το συγκεκριμένο έργο περιστρέφεται και ο σκιά με σχήμα κύκλου μετασχηματίζεται  σιγά – σιγά σε σχήμα τετραγώνου.

Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του έργου είναι CDs και δισκέτες, τα οποία περιέχουν όλη την πληροφορία που συνέλεξαν κατά καιρούς όλοι όσοι προσπάθησαν να λύσουν το πρόβλημα του τετραγωνισμού του κύκλου.

 

5

The unbearable wilderness of the being

What is wilder? Man or the wild nature? Animals kill mainly to eat in order to survive. Man does not kill necessarily in order to eat. Is he to blame? Nature has created him quite claiming or it has left him margin to evolve in that way. If we saw that he is not to blame, since he is not a sensible being, shouldn’t he limit his “wilderness”? Can we compare the wilderness coming from his instinct with the one resulting from a kind of logical procession?

The work was constructed initially with earthly material (metal) and then some plastic (human derivative) was used aiming to show the human transgression – intervention.

Η Αβάσταχτη Αγριότητα του  Όντος

Τι είναι πιο άγριο; Ο άνθρωπος ή η άγρια φύση; Τα ζώα σκοτώνουν κυρίως για να φάνε με στόχο την επιβίωση. Ο άνθρωπος δεν σκοτώνει απαραίτητα για να φάει. Φταίει όμως; Η φύση τον έχει πλάσει τόσο διεκδικητικό ή του έχει αφήσει τα περιθώρια να εξελιχθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο. Κι αν πούμε πως δεν φταίει, μιας και λογικό όν δεν έπρεπε να περιορίζει την «αγριότητά του»; Μπορούμε άραγε να συγκρίνουμε την αγριάδα που προέρχεται ενστικτωδώς με αυτή που προέρχεται από λογικές διεργασίες.

Το έργο δημιουργήθηκε αρχικά πάνω σε γήινα υλικά (μέταλλο) και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε και πλαστικό (ανθρώπινο παράγωγο), με στόχο να δείξει την ανθρώπινη υπέρβαση – παρέμβαση.

 

6

The beginning of the end and the end of the beginning

Whatever begins ends. Or not? Should we think that every end could be a new beginning?

In this work, the image of the end appears on the left whereas the image of the beginning on the right (the opposite way of the “normal” course of things…)

Η Αρχή του Τέλους και το Τέλος της Αρχής

Ό, τι ξεκινάει έχει και τέλος. Ή μήπως όχι; Μήπως θα πρέπει να σκεφτούμε πως κάθε τέλος μπορεί να είναι μια νέα αρχή;

Στο έργο η εικόνα του τέλους εμφανίζεται αριστερά ενώ της αρχής δεξιά (αντίστροφα δηλαδή από την ορισμένη ως συνήθη φορά των πραγμάτων…).

 

7

Sociability

People are social being by nature. Nowadays, the idea of sociality is shaking. What could the development of this idea be?

Κοινωνικότητα

Ο άνθρωπος από τη φύση του είναι κοινωνικό ον. Στην εποχή μας η έννοια της κοινωνικότητας κλονίζεται. Ποια θα είναι άραγε η εξέλιξή της;

 

8

White Dress

In a white background,

a white object,

stops the white light

and creates a black shadow.

Some white rubbish,

made a white dress

looking for a body…

Detail needs light…

 

Λευκό Φόρεμα

Σε λευκό φόντο,

ένα λευκό αντικείμενο,

σταματάει το λευκό φως

και δημιουργεί μια μαύρη σκιά.

Μερικά λευκά σκουπίδια,

φτιάξαν φόρεμα λευκό

που αναζητά το σώμα…

Η λεπτομέρεια θέλει φως…

9

Love’s Light

In the dark, a crack of light…

…an indication of love…

With the shadow as background, light is one level ahead and indicates…

Αγάπης Φως

Μες στο σκοτάδι, μια πτυχή φωτός…

…μια ένδειξη αγάπης…

Με φόντο τη σκιά, το φως βρίσκεται ένα επίπεδο μπροστά και υποδεικνύει…

 

10

Circle of the life

The footprint of a tumor, in this case of a structure (or an act, or situation (Past or Current) or an event) interpreted with a specific shape. This interpretation is certainly not advocated by the set of parameters that contribute to the creation. The expansion and «integration» of the figure is the shadow that occurs when the object illuminated by a single point. So, while the footprint of the project consists of a semicircle, the supplementing with shadow transforms the shape to a circle. The creation of this shadow was made with the set of overlapping shadows from tumors with strict geometric lines (cubes, rectangulars, pyramids).

Ο κύκλος της Ζωής

Το αποτύπωμα ενός όγκου, στη συγκεκριμένη περίπτωση μιας κατασκευής, ή μιας πράξης ή μιας κατάστασης  (τωρινής ή παρελθοντικής) ή ενός γεγονότος ερμηνεύεται μ’ ένα συγκεκριμένο σχήμα. Η ερμηνεία αυτή σίγουρα δεν πρεσβεύει το σύνολο των παραμέτρων που συντελούν στη δημιουργία. Η επέκταση και «ολοκλήρωση» του σχήματος γίνεται με τη σκιά που προκύπτει όταν η δημιουργία φωτιστεί από ένα και μοναδικό σημείο. Έτσι, ενώ η κάτοψη – αποτύπωμα του έργου αποτελείται από ένα ημικύκλιο, η συμπλήρωσή του με τη σκιά του μετατρέπει το σχήμα σε κύκλο. Η δημιουργία της σκιάς έγινε με το σύνολο των αλληλεπικαλυπτόμενων σκιών που προκύπτουν από όγκους με αυστηρές γεωμετρικές γραμμές (κύβους, πυραμίδες, παραλληλεπίπεδα).

 

11

Democritus

 

13

Che Guevara

 

14

John Lennon

 

15

Marilyn Monroe

 

16

Albert Einstein

 

20

Konstantinos Kavafis

 

18

Romeo & Juliet

 

22

The Invisible Rider

Proudly on his horse …

But no one can see him …

Only his shadow appears …

… his actions, his words …

Make the intangible, visible …

…and he is talking to you …

Hear him…

 

O Αόρατος Καβαλάρης

Περήφανος πάνω στο άλογό του…

Μα κανείς δεν μπορεί να τον δει…

Μοναχά η σκιά του φαίνεται…

… οι πράξεις του, τα λόγια του…

Κάνει το άυλο, ορατό…

…και σου μιλάει…

Άκουσέ τον…

 

27

People

 

35

Quest – Αναζήτηση

 

36

Fertilization – Γονιμοποίηση

 

37

Amusement – Διασκέδαση

 

38

Joy – Χαρά

 

39

Loss – Απώλεια

 

40

Purification – Κάθαρση

 

42

Xanthi’s Niki – Η Νίκη της Ξάνθης

 

19

Vasilis Spanoulis – Βασίλης Σπανούλης

 

44

Nick Gkalis – Νίκος Γκάλης

 

45

Crazy Horses – Παράλογα Άλογα

IMG_20160722_083337

Date – Ραντεβού

I ‘ll be there
Strange, like my creator
Alone, between people looking me
Moveless, like godness Afrodyte in the museum
Speachless, giving thoughts around me
…, with my mouth ready to …
…, to keep you for ever
But ready, for the kiss
The kiss that coming with the sun
The «morning kiss»
Our secret date

Θα είμαι εκεί…
Παράξενη, σαν τον δημιουργό μου
Μοναχική…ανάμεσα στον κοσμό που με κοιτάει
Ακίνητη…σαν την θεά Αφροδίτη στο μουσείο
Αμίλητη…σκορπώντας όμως σκέψεις
Ατίθαση…με στόμα έτοιμο να ορμήξει
Ανίκανη…να σε κρατήσω πάντα δίπλα μου
Μα έτοιμη…για το φιλί
Εκείνο το φιλί που φέρνει η ηλιαχτίδα
Το πρωινό φιλί
Κρυφό μας ραντεβού

 

IMG_20160728_100106

Dolphines – Δελφίνια

Χορεύοντας στο νερό

Πόσα μάτια έχουν λαμπυρίσει;
Πόσα στόματα έχουν φωνάξει;
Πόσα χείλη έχουν γελάσει;
Πόσα δάχτυλα έχουν δείξει;
Πόσα παιδιά έχουν πηδήξει;
Πόσοι μεγάλοι έγιναν παιδιά;
Πόσοι ζωγράφοι εμπνεύστηκαν;
Πόσοι ποιητές έγραψαν;
Πόσες καρδούλες σκίρτησαν;
Πόσα βλέμματα περίμεναν με αγωνία;
Δύο δελφίνια οι «φταίχτες» για όλα τούτα!

Dancing on the water

How many eyes became brighter?
How many mouths …
How many lips …
How many children …
How many older became children?
How many painters inspired?
How many poets wrote?
How many hearts …
How many … were waiting?
Two dolphins … for all these.

IMG_20160912_100105

Evolution 1 – Εξέλιξη 1

IMG_20160912_103848

Evolution 2 – Εξέλιξη 2

IMG_20160912_111605

Evolution – Εξέλιξη

IMG_20160912_112302

Evolution 3 – Εξέλιξη 3

I was born…
I grew up…
and I will probably become an old man…
This is evolution
and nobody can get away from it
Υear after year
Day after day,
Hour after hour,
everything is changing.
I was a child and in an hour I became
an old man.
As long as the earth turns round
life will go on and on…
Γεννήθηκα…
Μεγάλωσα…
και μάλλον θα γεράσω…
Αυτή ειναι η εξέλιξη
κανένας δεν ξεφεύγει…
Χρόνο με χρόνο,
Μέρα με μέρα,
Ώρα με ώρα
όλα αλλάζουν
Μες σε μια ώρα έγινα
από παιδί παππούλης.
Όσο η γη θα στρέφεται
η ζωή θα προχωράει

IMG_20160825_212656

Fantasy – Φαντασίωση

Fantasy

I am looking for you, years now!
My fantasy’s love…


I am looking for you, years now!
My fantasy’s love…
I know that you are next to me
and looking for our love.
I am founding you!
Every night… in a dream!
You are coming and hugging me…
Your touching is like the air…
Mindly love game
On the morning, alone again…
I am waiting to come back…
I am looking for you, years now!
My fantasy’s love…

Φαντασίωση

Σε ψάχνω χρόνια!
Φανταστική μου αγάπη…
Το ταιριαστό σου κορμί περιμένουν
οι αγκάλες μου να σφύξουν.
Σε ψάχνω χρόνια!
Φανταστική μου αγάπη…
Ξερω πως είσαι δίπλα μου
κι αναζητάς τον έρωτά μας.
Σε βρίσκω!
Κάθε βράδυ…σ’ένα όνειρο!
Έρχεσαι και μ’αγκαλιάζεις…
Αερικό το άγγιγμα σου…
Νοερή ερωτοτροπία
Και το πρωί ξυπνάω μόνος πάλι…
Περιμένω να γυρίσεις…
Σε ψάχνω χρόνια
Φανταστική μου αγάπη

received_10157444711640693 1

Guitar – Κιθάρα

Passionate choreography

Curves talking in a language different than yours
Vacuum and matter in their unusual bodies
Unknown but lovely melodies
Incoherent but also completely harmonious
They are looking for an interpreter and the find light
Now passion can be clearly seedn
Now anyone can listen to melodies..
Imaginary..
As long as they want!

Παθιασμένη χορογραφία

Καμπύλες που μιλάνε σ’ άλλη γλώσσα απ’ τη δική σου.
Κενό και ύλη στα ασυνήθιστα κορμιά τους.
Άγνωστες μα εύηχες μελωδίες
Ασυνάρτητες μα και απόλυτα αρμονικές
Μεταφραστή γυρεύουν και τον βρίσκουνε στο φως
Τώρα ξεκάθαρα διαγράφεται το πάθος
Τώρα μπορεί κανείς ν’ ακούσει μελωδίες…
Φανταστικές…
Αρκεί να θέλει!

received_903870049741686

Humanster

Humanster

I am looking to the mirror
Goodmorning…
I am saying to me, smilling
How beautiful am I, thinking
The … in the living room
The dog … in the garden…
he is waiting to feed him
but first, I have to feed my fishes

the …
the dog in chain… he protects me from the people
the fishes…

I am looking to the mirror, again…
How good man am I, …

Ανθρωπο-τέρας

Κοιτάω στον καθρέφτη
Καλημέρα…
μου λέω, χαμογελαστός.
Πόσο ωραίος είμαι, σκέφτομαι
Το καναρίνι κελαηδάει στο σαλόνι
Ο σκύλος γαυγίζει στην αυλή…
περιμένει να τον ταϊσω…
αλλά πιο πριν θα ρίξω τροφή στα ψαράκια μου

Το καναρίνι στο κλουβί…κελαηδάει μόνο για μένα…
ο σκύλος με αλυσίδα… με προστατεύει απ’ τους ανθρώπους…
τα ψαράκια στη γυάλα… με χαλαρώνει η κυκλική τους πορεία…

Ξανακοιτάω στον καθρέφτη…
Πόσο «ωραίος άνθρωπος» είμαι, συλλογιέμαι…

 

received_903870409741650

Humanster – Ανθρωποτέρας

multiple

Multiple Faces – Πολλαπλά Πρόσωπα

Multiple faces

White and black
This is the way that you see them, but thatΆs not the way it is
They have colour

Dead and motionless in time
This is the way that you see them, but thatΆs not the way it is
They have power

Silent and expressionless
This is the way that you see them, but thatΆs not the way it is
They are calling you

Odorless and intanglible…
This is the way that you see them, but thatΆs not the way it is
A scent of creation, the light and the air

These faces
want you near them
To give them the power, the colour, the information

Πολλαπλά πρόσωπα

Άσπρα και μαύρα
Έτσι το βλέπεις, μα δεν είναι
Έχουνε χρώμα

Νεκρά και ακίνητα στο χρόνο
Έτσι τα βλέπεις, μα δεν είναι
Έχουν ενέργεια

Σιωπηλά κι ανέκφραστα
Έτσι τα βλέπεις, μα δεν είναι
Σου φωνάζουν

Άοσμα και άυλα
Έτσι τα βλέπεις, μα δεν είναι
Μια μυρωδιά δημιουργίας, το φως κι ο αέρας.

Τούτα τα πρόσωπα
σε θέλουν δίπλα τους
Να μεταδώσεις την ενέργεια, το χρώμα, την πληροφορία.

14341397_935271389934885_1628647745_n

Runner – Δρομέας

Runner

I am running
To the sea
With the sea breeze …
I am running with all of you
We are a team
Runners, great athlets
and admirers of beauty,
we will all run aiming at winning.
And we will all be winners
even those who lose.

Δρομέας

Τρέχω
Στη θάλασσα
Με τη θαλάσσια αύρα
Τρέχω μαζί με όλους εσάς
Είμαστε μια παρέα
Δρομείς, μεγάλοι αθλητές
και θαυμαστές του ωραίου,
όλοι μαζί θα τρέχουμε
με στόχο μας τη νίκη.
Και όλοι θα κερδίσουμε
ακόμα και οι χαμένοι.

received_899060053556019

Wedding proposal – Πρόταση Γάμου

Wedding proposal

I know
you were waiting this
but you were afraid
you were afraid …
and run far
If you want to know…
yes
I was afraid
what am I going to do, I said…
but I heard inside me,
my soul was shouting me…
with closed eyes
I talked with my soul
So… I want… me and you…
to live together
… the light,
the morning light, sun’s light…
and…
we will have a lot of witness
every morning with us.

Πρόταση γάμου

Το ξέρω
το περίμενες
μα πάντοτε φοβόσουν
φοβόσουνα μην φοβήθω
και τρέξω να ξεφύγω
Αν θες να ξέρεις…
ναι
φοβήθηκα…
τι πάω να κάνω ,είπα…
μ’άκουσα μέσα μου βαθιά,
που φώναζε η ψυχή μου…
και με τα μάτια μου κλειστά
κουβέντιασα μαζί της.
Θέλω λοιπόν,εγώ και εσύ
να ζήσουμε παρέα
κουμπάρο θα ‘χουμε το φως,
το πρωινό, του ήλιου…
και μάρτυρες θα ‘ναι πολλοί,
κάθε πρωί μπροστά μας.

13503129_10209958975240739_7497141048078346160_o

Bell tower – Καμπαναριό

 

47

TV100

Flames 1

Flames – Φλόγες

Φλόγες

 

Καίγομαι στη φωτιά που άναψα μέσα μου…

Δεσμώτης της αδυναμίας μου…

Υπόδουλος του τώρα και του ακάματου…

Καταδικασμένος ηττοπαθής…

Ανεξέλεγκτα αναίσθητος…

Ζητιάνος της στιγμής που θα παλαίψω…

… κι αν παλαίψω…

ΘΑ ΝΙΚΗΣΩ…

χάσω – κερδίσω…

Flames

I’m burning in the fire I lit inside me…

captive of my weakness…

slave of the present and of sloth…

doomed to be a defeatist…

uncontrollingly impassible…

beggar of the moment I will fight..

if I fight…

I WILL WIN…

win or lose…

IMG_20170730_181725

Travelling the light – Ταξιδεύοντας στο Φως

Ταξιδεύοντας στο Φως

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ!!!

Στον κόσμο που μας έτυχε…

Στον κόσμο που δεχτήκαμε…

Στον κόσμο που οριοθετήθηκε από άλλους…

Στον κόσμο που βλέπουμε, που αγγίζουμε, που γευόμαστε, που ακούμε, που μυρίζουμε…

Στον κόσμο που δεν ψάξαμε…

Στον κόσμο που όλα επιτρέπονται κι όλα απαγορεύονται…

Είμαστε ελεύθεροι να δούμε το απόκοσμο φως…

Κι αν κοιτάξουμε…

θα μας κοιτάξουνε περίεργα…

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ;;;

Travelling the light

WE ARE FREE!!!

In a world that was brought upon  us…

in a world that we accepted…

in a world that was confined by others…

in a world that we see, touch, taste, listen, smell…

in a world we didn’t seek for…

In a world where everything is permitted and everything is forbidden…

We are free to see the unearthly light…

and if we look…

we will be looked at strangely…

ARE WE FREE???

IMG_20170915_180431

The Weightless scales – Αβαρής Ζυγός

The weightless scales

The triptych consists of three rotating parts and one stable.

Using the light, the parallel rotation ( not the movement) of the work of art changes into the vertical movement of the shadow, which seems to “talk” with the still shadow of the stable part of the triptych.

The right rotating sculpture combined with the stable one make up the world of the ideas, whereas the left rotating part with the stable one compose the material world ,the world of the senses and of the carnal desires.

The world of ideas

In the world of ideas all human figures are not people but ideas which are born, they reach maturity, they roam and they finally perish…During the rotation one can see the conception  of an idea, the evolution and the birth of this notion as well as the parallel disaster of another idea which watches the birth. The foetus leaves his mother’s body, grows up and becomes integrated into the body of a man who stands opposite a woman. As the ideas wander about ,there are desires too. A hand turns up and moves towards the breast of a woman but it doesn’t touch it, it rises up to her face.

The world of the material, of the senses and of the carnal desires.

In this world one can detect all the human senses in a complete rotation. The viewer is asked to search for them.

The work refers to the material as well as to the perishable nature of it when it is murdered, destroyed and changes condition. Also, a reference is made to the carnal desires at different points during the rotation of the sculpture.

Αβαρής Ζυγός

Το τρίπτυχο αποτελείται από δύο περιστρεφόμενα έργα κι ένα σταθερό. Με τη χρήση του φωτός επιτυγχάνεται η μετατροπή της παράλληλης περιστροφής του έργου (κι όχι κίνησης) σε κάθετη κίνηση της σκιάς, η οποία «συζητάει» με τη ακίνητη σκιά του σταθερού έργου. Το δεξί περιστρεφόμενο γλυπτό σε συνδυασμό με το σταθερό αποτελούν τον κόσμο των ιδεών ενώ το αριστερό περιστρεφόμενο με το σταθερό αποτελούν τον κόσμο των αισθήσεων, της ύλης και των σαρκικών επιθυμιών.

Ο κόσμος των ιδεών

Σ’ αυτόν τον κόσμο, όλες οι ανθρώπινες φιγούρες δεν είναι άνθρωποι, αλλά ιδέες, οι οποίες γεννιούνται, ωριμάζουν, περιφέρονται, καταστρέφονται… Στη διάρκεια της περιστροφής μπορεί κανείς να δει την κύηση μιας ιδέας, την εξέλιξη της εγκυμοσύνης, τη γέννηση της ιδέας και την παράλληλη καταστροφή μιας άλλης που παρακολουθεί τη γέννα. Το έμβρυο αποκολλάται από τη μητέρα, ωριμάζει και ενσωματώνεται στο σώμα ενός άντρα, που στέκεται απέναντι από μια γυναίκα. Καθώς οι ιδέες κυκλοφορούν, υπάρχουν επιθυμίες… Ένα χέρι εμφανίζεται και κατευθύνεται προς το στήθος της γυναίκας… αλλά δεν το αγγίζει κι ανυψώνεται μέχρι το πρόσωπό της.

Ο κόσμος των αισθήσεων της ύλης και των σαρκικών επιθυμιών

Σ’ αυτόν τον κόσμο διακρίνονται όλες οι ανθρώπινες αισθήσεις στο σύνολο της περιστροφής. Ο θεατής καλείται να τις αναζητήσει. Στο έργο γίνεται αναφορά και στην ύλη καθώς και στη φθαρτότητά της ύλης, που σε κάπιο σημείο δολοφονείται, καταστρέφεται κι αλλάζει κατάσταση. Αναφορά γίνεται επίσης και στις σαρκικές επιθυμίες σε διάφορα σημεία κατά την περιστροφή του γλυπτού…

 

IMG_20171204_182807_HDR
Ματωμένος κόσμος
 
Αναφορά με τη σκιά…
Κενό στη θέση του στρατιώτη…
Μεγάλη απώλεια…
Μονάχα τα σημάδια του αίματος,
που ανεξίτηλα έβαψε τις πέτρες…
Μαυρίλα γύρω…
Τι κι αν ο ήλιος φώτιζε…
Μαύρα όλα τα ‘βλεπε ο στρατιώτης…
Αναφορά με τη σκιά…
 
Οι υπόλοιποι όλοι εδώ;
Αναφορά…
Ενημέρωση…
Παιχνίδι τακτικής…
Μαζεύονταν τα βράδια και σχεδίαζαν…
Και οι από δω…
Και οι από κει…
Και οι δεκαεφτά…
Θα βάλουμε αυτό εδώ κι αυτό εκεί…
Και σαν φωτίσει ο ήλιος…
… θα δούμε …
… και περίμεναν …
Μετρούσαν τα κενά και τις σκιές…
Μετράνε τα κενά και τις σκιές…
Χρόνια τώρα…
Αιώνες…
Αναφορά με τη σκιά.

9b1bbe8b41d60bda0610a603f43747c958024b16

Maria Kallas

 

64

Κραυγή – Scream

 

65

Έκπληξη – Surprise

Αν δεν μπορείς να καταλάβεις τι ακριβώς βλέπεις, προσπάθησε περισσότερο. Όταν το δεις, θα δεις ξεκάθαρα ένα έκπληκτο πρόσωπο κοριτσιού.

If you can’t understand what exactly is this, try more. When you will see it, you ‘ll see a surprised face of a girl

 

66

Ζέβρα – Zebra

 

67

Πνεύμα Οχυρό – Spirit Fort

 

68

Προσευχή – A Prayer

 

69

Εγκιβωτισμός – In the box

Η σκιά του έργου πέφτει πάνω στο πρόσωπό μου, προκειμένου να μην εξαιρέσω τον εαυτό μου από αυτή την τάση για την οποία μιλάω. Θα παρατηρήσετε λοιπόν, δύο ανθρωπάκια που τραβούν τα χείλη μου, για να χαμογελάσω. Ένα άλλο μου βάζει σκουλαρίκι στη μύτη. Ένα μου αλλάζει το χρώμα των ματιών κι ένα μου χτενίζει τα φρύδια. Με καλλωπίζουν… Στην ουσία όμως με βάζουν σε ένα κουτί… Δείτε πάνω αριστερά στη σκιά. Ένα ανθρωπάκι με χτίζει… με εγκιβωτίζει…
Το έργο παραπέμπει στην προβολή, κυρίως μέσω του διαδικτύου, των ωραιοποιημένων σωματικών μας στοιχείων, αποκρύπτοντας τον κενό (τις περισσότερες φορές) εσωτερικό μας κόσμο… Βλέπε selfie και λοιπές φωτογραφίσεις…

 

71

Ένας γέρος – An old man

(το έργο είναι εμπνευσμένο από το ποίημα του Καβάφη «Ένας γέρος»)

Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος σκυμμένος στο τραπέζι κάθετ’ ένας γέρος· με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά.

Και μες στων άθλιων γηρατειών την καταφρόνια 5 σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια που είχε και δύναμι, και λόγο, κι εμορφιά.

Ξέρει που γέρασε πολύ· το νιώθει, το κοιτάζει. Κι εντούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει σαν χθες. Τί διάστημα μικρό, τί διάστημα μικρό.

10 Και συλλογιέται η Φρόνησις πώς τον εγέλα· και πώς την εμπιστεύονταν πάντα — τί τρέλα! — την ψεύτρα που έλεγε· «Αύριο. Έχεις πολύν καιρό.»

Θυμάται ορμές που βάσταγε· και πόση χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι 15 κάθ’ ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει.

…Μα απ’ το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται ο γέρος εζαλίσθηκε. Κι αποκοιμάται στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι.

 

72

Ο γυρισμός του ξενιτεμένου

(το έργο είναι εμπνευσμένο από το ποίημα του Σεφέρη με τίτλο «Ο γυρισμός του ξενιτεμένου»

― Παλιέ μου φίλε τί γυρεύεις;
χρόνια ξενιτεμένος ήρθες
με εικόνες που έχεις αναθρέψει
κάτω από ξένους ουρανούς
μακριά απ’ τον τόπο το δικό σου.

― Γυρεύω τον παλιό μου κήπο·
τα δέντρα μού έρχουνται ώς τη μέση
κι οι λόφοι μοιάζουν με πεζούλια
κι όμως σαν ήμουνα παιδί
έπαιζα πάνω στο χορτάρι
κάτω από τους μεγάλους ίσκιους
κι έτρεχα πάνω σε πλαγιές
ώρα πολλή λαχανιασμένος.

― Παλιέ μου φίλε ξεκουράσου
σιγά-σιγά θα συνηθίσεις·
θ’ ανηφορίσουμε μαζί
στα γνώριμά σου μονοπάτια
θα ξαποστάσουμε μαζί
κάτω απ’ το θόλο των πλατάνων
σιγά-σιγά θα ‘ρθούν κοντά σου
το περιβόλι κι οι πλαγιές σου.

― Γυρεύω το παλιό μου σπίτι
με τ’ αψηλά τα παραθύρια
σκοτεινιασμένα απ’ τον κισσό
γυρεύω την αρχαία κολόνα
που κοίταζε ο θαλασσινός.
Πώς θες να μπώ σ’ αυτή τη στάνη;
οι στέγες μού έρχουνται ώς τους ώμους
κι όσο μακριά και να κοιτάξω
βλέπω γονατιστούς ανθρώπους
λες κάνουνε την προσευχή τους.

― Παλιέ μου φίλε δε μ’ ακούς;
σιγά-σιγά θα συνηθίσεις
το σπίτι σου είναι αυτό που βλέπεις
κι αυτή την πόρτα θα χτυπήσουν
σε λίγο οι φίλοι κι οι δικοί σου
γλυκά να σε καλωσορίσουν.

― Γιατί είναι απόμακρη η φωνή σου;
σήκωσε λίγο το κεφάλι
να καταλάβω τί μου λες
όσο μιλάς τ’ ανάστημά σου
ολοένα πάει και λιγοστεύει
λες και βυθίζεσαι στο χώμα.

― Παλιέ μου φίλε συλλογίσου
σιγά-σιγά θα συνηθίσεις
η νοσταλγία σού έχει πλάσει
μια χώρα ανύπαρχτη με νόμους
έξω απ’ τη γης κι απ’ τους ανθρώπους.

― Πια δεν ακούω τσιμουδιά
βούλιαξε κι ο στερνός μου φίλος
παράξενο πώς χαμηλώνουν
όλα τριγύρω κάθε τόσο
εδώ διαβαίνουν και θερίζουν
χιλιάδες άρματα δρεπανηφόρα.

UNIT GENESIS – ΕΝΟΤΗΤΑ ΓΕΝΕΣΙΣ

In the beginning there was chaos… Suddenly, an explosion… And here is the Earth… Sequoias and dinosaurs… Primitive peoples in caves, taming fire… The spoken word becomes writing… Sport inspires artists… Wonders are built… Reason flourishes… Pause – the Middle Ages… The persecution of the new… Black Death… Don Quixote, an emerging dream… But windmills turn into industries… The world bleeds… And the unbearable brutality of the being is built… Music as medicine… Here comes the small step/giant leap… And we start living among giants… But giants become boxes… And we sing, carefree, in the rain… And chaos again… But man goes on… Landing…

Εν αρχή ην το χάος. Ξάφνου μια έκρηξη…  Και να η γη…  Σεκόγια και δεινόσαυροι… Πρωτόγονοι μες στη σπηλιά δαμάζουν τη φωτιά. Ο λόγος γίνεται γραφή… Ο αθλητισμός εμπνέει καλλιτέχνες… Χτίζονται θαύματα…  Η Νόηση ανθεί… Παύση – Μεσαίωνας… Η δίωξη του νέου… Μαύρος Θάνατος… Ο Δον Κιχώτης όνειρο που ξεπροβάλλει… Μα οι ανεμόμυλοι γίνονται βιομηχανίες… Ματώνει ο κόσμος… και χτίζεται η Αβάσταχτη Αγριότητα του Όντος… Φάρμακο η μουσική… Να και το μικρό – μεγάλο βήμα… κι αρχίσαμε να ζούμε μες στους γίγαντες… μα οι γίγαντες γίναν κουτιά… και τραγουδάμε ανέμελοι μες στη βροχή… και πάλι χάος… Ο άνθρωπος όμως, συνεχίζει… Προσγείωση… 

73

Genesis – Γένεσις

There will always be genesis. Even destruction is a birth. This piece contains both deconstruction and reconstruction. Disintegration and composition. Destruction and creation. This piece consists of technological materials and rocks, as a message of the harmonious coexistence of the two, resulting in genesis (in the broad sense of the word). But which was the first genesis? Most likely no one can answer that question with certainty. And if someone did, how would they then answer the question, “and what existed before genesis?”

Πάντα θα υπάρχει γένεση. Ακόμα και η καταστροφή μια γένεση είναι. Στο έργο αυτό υπάρχει η αποδόμηση και η δόμηση. Η αποσύνθεση και η σύνθεση. Η καταστροφή και η δημιουργία. 

Το έργο αποτελείται από υλικά τεχνολογίας και πέτρες προκειμένου να περάσει το μήνυμα της αρμονικής συνύπαρξης των δύο με αποτέλεσμα τη γένεση (με την ευρεία έννοια της λέξης). Ποια όμως ήταν η πρώτη γένεση; Μάλλον κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα σ’ αυτό το ερώτημα. Κι αν απαντήσει κανείς, πως θα απαντούσε στο ερώτημα “Και τι υπήρχε πριν τη γένεση”; 

74

In the beginning there was chaos – Εν αρχή ην το Χάος


CHAOS. “In the beginning, there was Chaos”, according to Hesiod’s Theogony. Perhaps chaos does not have this form. But who knows? It is, after all, an abstract concept. Here, the artist wishes to encourage us to give in to his works and to art in general, and to try to also see things that aren’t there. So, let us travel through chaos and let us forge a path (POREIA) through infinity (APEIRO) (the same six letters form two Greek words that are equally transporting!).

ΧΑΟΣ!!! «Εν αρχή ην το Χάος», σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου. Ίσως το χάος να μην έχει τέτοια μορφή. Αλλά ποιος ξέρει; Πρόκειται για μια αφηρημένη έννοια. Ο καλλιτέχνης λοιπόν εδώ, θέλει να μας παροτρύνει να αφηνόμαστε στα έργα του και γενικότερα στην τέχνη και να προσπαθούμε να δούμε και πράγματα τα οποία δεν υπάρχουν. 

Ας ταξιδέψουμε λοιπό στο χάος κι ας κάνουμε μια ΠΟΡΕΙΑ στο ΑΠΕΙΡΟ (πως γίνεται με τα ίδια γράμματα να σχηματίζεις δυο διαφορετικές λέξεις που να σε ταξιδεύουν το ίδιο!!!)… 

Suddenly, an explosion – Ξάφνου μια έκρηξη


According to scientists, in this chaos a series of explosions created space debris and gasses, which began moving and crashing into each other, resulting in some of them agglomerating and others disintegrating. And that is how the creation of the Earth began, with successive crashes between cosmic debris that expand the Earth and turn into a molten, hot, spherical mass. Approximately 100 million years after the Earth begins to take shape, the lava starts to cool and the Earth’s crust is formed. In this piece, the left side symbolizes the disintegration from the explosion, which is reflected on the piece itself with the fiery sphere; while on the right side of the shadow we can “see” the energy, the light and the shockwave from the explosion.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, μέσα σ’ αυτό το χάος, διάφορες εκρήξεις δημιούργησαν διαστημικά συντρίμμια και αέρια τα οποία άρχισαν να κινούνται και να συγκρούονται μεταξύ τους, με αποτέλεσμα άλλα να συσσωματώνονται ενώ άλλα να διασπώνται. Κάπως έτσι ξεκίνησε και η δημιουργία της γης, με διαδοχικές συγκρούσεις τέτοιων συντριμμιών που διαστέλλουν τη γη και την καθιστούν μια ρευστή, καυτή και σφαιρική μάζα. Περίπου 100 εκατομμύρια χρόνια αφότου άρχισε να σχηματίζεται η γη, η λάβα αρχίζει να ψύχεται και δημιουργείται ο εξωτερικός φλοιός της γης.   

Στο έργο, το αριστερό μέρος συμβολίζει τη διάσπαση από την έκρηξη, η οποία αποτυπώνεται και πάνω στο ίδιο το γλυπτό με την πύρινη σφαίρα… ενώ στο δεξί μέρος της σκιάς “φαίνεται” η ενέργεια, το φως και το ωστικό κύμα από την έκρηξη. 

And here is the Earth – Και να η γη


That is how the Earth was created, but initially it did not have the form it has today, and which is represented in this piece. It was completely different. Just think that Brazil was connected to Africa… So, the Earth’s form changed, and it continues to change every day… But these changes occur very slowly, and that is why we cannot perceive most of them, because man’s life cycle is infinitely short compared to the timeline of such changes.

Έτσι δημιουργήθηκε η γη, η οποία όμως δεν είχε αρχικά αυτή τη μορφή που έχει σήμερα και που απεικονίζεται στο έργο. Ήταν εντελώς διαφορετική. Σκεφτείτε μόνο πως η Βραζιλία ήταν ενωμένη με την Αφρική… Η μορφή της γης λοιπόν, άλλαξε και συνεχίζει να αλλάζει καθημερινά… Μόνο που οι αλλαγές της γίνονται πολύ αργά και γι’ αυτό δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τις περισσότερες από αυτές, καθώς ο χρόνος της ζωής του ανθρώπου είναι κατά πολύ μικρότερος σε σχέση με τον χρόνο στον οποίο αυτές συντελούνται. 

Sequoias and dinosaurs – Σεκόγια και δεινόσαυροι


Flora and fauna. Slowly, life began on Earth. Dinosaurs were among the species that once existed on Earth. A rare species of vertebrates that disappeared approximately 65 million years ago. They became extinct but, according to scientists, they left behind descendants. So, birds are dinosaurs that never grew. At the same time that dinosaurs were becoming extinct, the sequoia tree was growing on Earth. Sequoias are the largest, strongest and most long-lived trees on Earth.

Χλωρίδα και πανίδα. Σιγά σιγά ξεκίνησε και η ζωή πάνω στο πλανήτη. Ανάμεσα σε όλα τα είδη που υπήρξαν πάνω στη γη, υπήρξαν και οι δεινόσαυροι. Ένα εντυπωσιακό είδος σπονδυλωτών ζώων το οποίο όμως εξαφανίστηκε πριν περίπου 65 εκατομμύρια χρόνια. Εξαφανίστηκαν… αλλά σύμφωνα με τους επιστήμονες άφησαν πίσω τους απογόνους. Τα πτηνά λοιπόν, είναι δεινόσαυροι που δεν μεγάλωσαν ποτέ… Παράλληλα, όταν οι δεινόσαυροι εξαφανίζονταν, τα δέντρα σεκόγια έβγαιναν από τη γη. Οι σεκόγιες είναι τα μεγαλύτερα, δυνατότερα και μακροβιότερα δέντρα της γης.

Primitive peoples in caves, taming fire – Πρωτόγονοι μες στη σπηλιά, δαμάζουν τη φωτιά


And at some point, man appears. Primitive man. Unaffected by civilization… Because he will be the one to create civilization… Initially, during the Paleolithic period, humans lived in caves. They were hunters and gatherers. An important milestone in the evolution of humankind was the discovery of fire. With fire, humans initially got warm, started cooking
their food, illuminated their caves, and possibly used it to protect themselves from wild animals.

Και κάποια στιγμή εμφανίζεται κι ο άνθρωπος. Ο πρωτόγονος άνθρωπος. Αυτός που δεν έχει επηρεαστεί από τον πολιτισμό… Κι αυτό γιατί, είναι αυτός που θα τον δημιουργήσει… Αρχικά, ζούσαν σε σπηλιές, κατά την παλαιολιθική περίοδο. Τροφοσυλλέκτες και κυνηγοί. Σημαντικό σημείο για την εξέλιξη του ανθρώπου ήταν η ανακάλυψη της φωτιάς. Με την φωτιά ο άνθρωπος αρχικά ζεστάθηκε, άρχισε να μαγειρεύει την τροφή του, φώτισε τη σπηλιά του κι ενδεχομένως να τη χρησιμοποίησε για την προστασία του από τα άγρια ζώα. 

The spoken word becomes writing – Ο λόγος γίνεται γραφή


One of humankind’s greatest inventions is writing. It most likely began with man’s need to communicate information reliably. Thanks to writing, we were able to grow our collective knowledge, because we no longer needed to start from the beginning, but we could build on the work of those before us and expand it. Thanks to writing, we enjoy so many things today. It would be useful to try to think of how many things we would not be able to enjoy without writing…

Μια από τις πιο σπουδαίες «εφευρέσεις» του ανθρώπου είναι η γραφή. Πιθανότατα ξεκίνησε από την ανάγκη του ανθρώπου να επικοινωνήσει την πληροφορία με αξιοπιστία. Χάρη στη γραφή μπορέσαμε και αναπτύξαμε τις γνώσεις μας, καθώς μέσω αυτής δεν χρειαζόταν να ξεκινήσουμε από την αρχή, αλλά πατούσαμε πάνω στη δουλειά των προηγούμενων και προσθέταμε. Χάρη σ’ αυτή απολαμβάνουμε τόσα πράγματα σήμερα. Θα ήταν χρήσιμο αν προσπαθήσουμε να σκεφτούμε πόσα πράγματα δεν θα μπορούσαμε να απολαύσουμε χωρίς τη γραφή… 

Sport inspires artists – Ο αθλητισμός εμπνέει καλλιτέχνες


Having overcome the stage of survival, man feels the need for expression in various ways, such as the arts and sports. During the Bronze Age, in the Minoan civilization and elsewhere there was a sport known as “Tavrokathapsia” (bull-leaping), where athletes had to execute leaps and acrobatic exercises on the back of a bull, showing off their daring and flexibility. This daring inspired artists, who captured the athletes’ deeds in their works of art. One such work of art is the famous wall fresco in the palace of Knossos, in Crete.

Ξεπερνώντας λοιπόν το στάδιο της επιβίωσης, ο άνθρωπος νιώθει και την ανάγκη να εκφραστεί με διάφορους άλλους τρόπους, όπως είναι οι τέχνες κι ο αθλητισμός. Στην εποχή του χαλκού λοιπόν, στον Μινωικό πολιτισμό κι όχι μόνο, υπήρχε το άθλημα με το όνομα “Ταυροκαθάψια”, όπου οι αθλητές καλούνταν να εκτελέσουν άλματα και ακροβατικές ασκήσεις στην πλάτη ενός ταύρου, επιδεικνύοντας έτσι την τόλμη και την ευλυγισία τους. Αυτή η τόλμη λοιπόν, ενέπνευσε και τους καλλιτέχνες που αποτύπωναν  τα αθλήματα σε δημιουργήματά τους. Ένα από αυτά είναι και η γνωστή τοιχογραφία στο παλάτι της Κνωσού. 

Wonders are built – Χτίζονται θαύματα


Humankind slowly progressed. This evolution is also evident in human constructions, some of which are so grandiose and noteworthy that they are proclaimed the seven wonders of the ancient world. This piece incorporates the seven wonders, which are the Lighthouse of Alexandria, the Temple of Artemis at Ephesus, the Mausoleum of Halicarnassus, the Statue of Zeus at Olympia, the Hanging Gardens of Babylon, the Great Pyramid of Giza and the Colossus of Rhodes (to see the latter, one must view the piece from the point marked on the floor – the Colossus will be its shadow).

Ο άνθρωπος σιγά σιγά προόδευε. Η εξέλιξη αυτή φαίνεται και στις κατασκευές του, κάποιες από τις οποίες ήταν τόσο μεγαλειώδης και αξιόλογες που ονομάστηκαν τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Στο έργο λοιπόν αυτό αποτυπώνονται αυτά τα θαύματα τα οποία είναι ο Φάρος της Αλεξάνδρειας, ο Ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο, το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού, το άγαλμα του Ολυμπίου Διός, οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας, οι πυραμίδες και ο Κολοσσός της Ρόδου (τον οποίο για να δει κάποιος θα πρέπει δει το έργο από το σημείο που υποδεικνύεται στις οδηγίες – ο Κολοσσός δηλαδή είναι η σκιά του) 

Noesis flourishes – Η Νόηση ανθεί


Several great individuals shared their wisdom and helped us move forward. One of them was Archimedes of Syracuse, one of humankind’s greatest scientists. One of his most important discoveries was the wedge, which is incorporated in the Noesis logo and is also reflected in the architectural design of the entire building complex. The wedge can be discerned in the piece with the artist’s view.

Αρκετοί σπουδαίοι άνθρωποι μας έδωσαν τα φώτα τους και προχωρήσαμε. Ένας από αυτούς και ο Αρχιμήδης ο Συρακούσιος… Ένας από τους μεγαλύτερους επιστήμονες της ανθρωπότητας… Μια σημαντική ανακάλυψή του είναι και η σφήνα, η οποία απεικονίζεται και στο λογότυπο του Νόησις αλλά και όλο το κτηριακό συγκρότημα είναι στηριγμένο πάνω σ’ αυτή την εφεύρεση…  Η σφήνα διακρίνεται στο έργο με την άποψη του καλλιτέχνη. 

Pause – the Middle Ages – Παύση – Μεσαίωνας


The Middle Ages, or Dark Ages as they are called by many, is a period in human (and primarily European) history which, compared to previous periods and to the Renaissance that followed, has nothing substantial to show. Barbarian raids, crusades, famines, wars are some of the main events of the Middle Ages, which overshadow positive developments such as the evolution of technology, primarily in the agricultural sector, which in turn contributed to the growth of trade.

Ο Μεσαίωνας ή τα σκοτεινά χρόνια, όπως αποκαλείται από πολλούς, είναι μια περίοδος της ανθρώπινης ιστορίας (και κυρίως της ευρωπαϊκής), η οποία  συγκριτικά με τις προηγούμενες περιόδους και την αναγέννηση στη συνέχεια δεν έχει να επιδείξει κάτι το τρανταχτό… Οι επιδρομές των βαρβάρων, οι σταυροφορίες, λιμοί, πόλεμοι είναι τα κύρια στοιχεία του Μεσαίωνα, τα οποία έρχονται να επισκιάσουν θετικές εξελίξεις όπως η ανάπτυξη της τεχνολογίες κυρίως στον αγροτικό τομέα που με τη σειρά της συντέλεσε και στην ανάπτυξη του εμπορίου… 

The persecution of the new – Η δίωξη του νέου


The Middle Ages is also the era of witch hunts, a practice to which this piece refers. The artist uses it to more broadly address the phenomenon of illiberality. The fear of everything that is different, other, new often leads to rejection, even before we can comprehend what it is. And that is how, in the period between 1500 and 1700, thousands of women were put to death, having been accused of practicing witchcraft.

Κάτι που ανήκει στην περίοδο του Μεσαίωνα είναι και το κυνήγι των μαγισσών στο οποίο μας παραπέμπει το έργο “Η δίωξη του νέου”, αλλά χρησιμοποιείται από τον δημιουργό για να μιλήσει γενικότερα για το φαινόμενο της ανελευθερίας. Ο φόβος προς το διαφορετικό, το ξένο, το καινούριο οδηγεί πολλές φορές στην απόρριψή του, πριν καν κατανοήσουμε τι είναι αυτό. Έτσι λοιπόν, κατά την περίοδο 1500 – 1700 χιλιάδες γυναίκες εκτελέστηκαν για διενέργεια μαγείας. 

Black Death – Μαύρος Θάνατος


Towards the end of the Middle Ages there appeared the Black Death, also known as the Black Plague. This piece is a reference to health and how it can affect humankind. The Black Plague was one of the most destructive pandemics in the history of humankind. The total human casualties are estimated between 75 and 100 million dead throughout Europe and Asia. In Europe, specifically, this pandemic reduced the total population by one third (1/3) in just five years (1347 – 1353).

Στα τέλη του Μεσαίωνα έρχεται κι ο Μαύρος Θάνατος ή πιο γνωστός ως Μαύρη Πανώλη. Με αυτό το έργο γίνεται μια αναφορά στον τομέα της υγείας και πως αυτή μπορεί να επηρεάσει την ανθρωπότητα. Η Μαύρη Πανώλη ήταν μια από τις πιο καταστροφικές πανδημίες στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο συνολικός ανθρώπινος απολογισμός της υπολογίζεται σε 75 έως 100 εκατομμύρια νεκρούς σε Ευρώπη και Ασία. Σχετικά με την Ευρώπη η πανδημία αυτή μείωσε τον πληθυσμό της κατά 1/3, μέσα σε πέντε χρόνια (1347 – 1353). 

Don Quixote, an emerging dream – Ο Δον Κιχώτης όνειρο που ξεπροβάλλει


Don Quixote is a piece that represents the Renaissance period, about which one could speak endlessly… It was chosen to highlight the importance of literature in people’s lives, how reading literature helps cultivate man and builds character with good qualities, which then contribute to the shaping of society in general. This specific literary work was selected because it was the first novel to be printed in 1605, but also because it speaks about the right to dream, even when the dreams are wild and seemingly unattainable…

Ο Δον Κιχώτης είναι ένα έργο που εκπροσωπεί την περίοδο της Αναγέννησης, για την οποία θα μπορούσε κανείς να μιλάει ασταμάτητα… Επιλέχθηκε για να τονίσει τη σπουδαιότητα της λογοτεχνίας στη ζωή του ανθρώπου καθώς το διάβασμα λογοτεχνικών βιβλίων καλλιεργεί τον άνθρωπο και διαμορφώνει χαρακτήρες με ποιότητα, η οποία συμβάλλει στη γενικότερη διαμόρφωση της κοινωνίας. Επιλέχθηκε αυτό το μυθιστόρημα καθώς είναι το πρώτο μυθιστόρημα που εκτυπώθηκε το 1605 μ.Χ. αλλά και γιατί αποτυπώνει το δικαίωμα στο όνειρο, ακόμα κι όταν αυτό το όνειρο είναι τρελό… 

But windmills turn into industries – Μα οι ανεμόμυλοι γίνονται βιομηχανίες


The industrial revolution begins in the second half of the 18 th century, with Great Britain at its forefront. Thanks to this development, today we enjoy many different goods that would have been completely unimaginable before. Technology began growing at an increasingly faster pace, to the point where today we cannot keep up with technological developments. But the industrialization of production also created social inequalities. On the one side where the wealthy owners and on the other the poor workers, a division that led to various revolutionary movements.

Η βιομηχανική επανάσταση ξεκινά στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Πρωτοπόρος χώρα η Μεγάλη Βρετανία. Χάρη σ’ αυτή την ανάπτυξη μπορούμε σήμερα κι απολαμβάνουμε πολλά πράγματα που πριν δεν μπορούσαμε ούτε καν να τα φανταστούμε. Η τεχνολογία άρχισε να αναπτύσσεται με ολοένα και γρηγορότερους ρυθμούς μέχρι σήμερα που δεν προλαβαίνουμε τις τεχνολογικές αυτές εξελίξεις. Η εκβιομηχάνιση όμως της παραγωγής δημιούργησε και κοινωνικές ανισότητες. Από τη μια υπήρχαν οι πλούσιοι κι από την άλλοι οι φτωχοί εργάτες, γεγονός το οποίο οδήγησε σε διάφορα επαναστατικά κινήματα.  

The world bleeds – Ματώνει ο κόσμος


There have always been, and there will always be, wars. But the 20th century saw two world wars, with immense casualties. If only wars could end, and we could retain only to the idea of war, so that we would fight to better ourselves. This piece consists of 17 cubes, which symbolize the 17 nations that fought in World War I, also known as the Great War that would end all wars. The wounded soldier in the shadow is formed by the void in the piece’s materials, as a reference to human loss.

Το έργο αυτό αποτελείται από 17 κύβους, οι οποίοι συμβολίζουν τις 17 χώρες που συμμετείχαν στον 1ο παγκόσμιο πόλεμο ή αλλιώς στον “Μεγάλο Πόλεμο”, που θα τελείωνε όλους τους πολέμους. Πόλεμοι γίνονταν και θα γίνονται πάντα. Στον 20ο αιώνα όμως έγιναν οι δυο παγκόσμιοι πόλεμοι, οι οποίοι είχαν τεράστιες απώλειες. Ο λαβωμένος στρατιώτης στη σκιά, προκύπτει από το κενό των υλικών του έργου παραπέμποντας με αυτόν τον τρόπο στην ανθρώπινη απώλεια. Μακάρι να μπορούσαν να σταματήσουν οι πόλεμοι και να έμενε μόνο η έννοια του πολέμου ώστε να πολεμάμε για να γίνουμε καλύτεροι… 

And the unbearable brutality of the being is created – Και χτίζεται η αβάσταχτη αγριότητα του όντος


The industrial revolution and war both contributed to the expansion of conflict between social groups, and also conflict between man and nature. This piece speaks about the conflict between man and nature, focusing mostly on man’s internal conflict (i.e. the beast that man carries inside). That is why the human form includes animal characteristics (the teeth) and the beast has human characteristics (the neck). Sometimes, we humans are more beastly than the beasts, and beasts are more human than humans…

Η βιομηχανική επανάσταση συνέβαλλε και στην διεύρυνση της σύγκρουσης των κοινωνικών ομάδων μεταξύ τους αλλά και στη σύγκρουση του ανθρώπου με τη φύση. Το έργο αυτό μιλάει για τη σύγκρουση του ανθρώπου με τη φύση, εστιάζοντας κυρίως στην εσωτερική σύγκρουση του ανθρώπου (στο θηρίο δηλαδή που κουβαλάει μέσα του). Γι’ αυτό στη μορφή του ανθρώπου υπάρχουν και ζωώδη χαρακτηριστικά (τα δόντια) αλλά και στο θηρίο υπάρχουν ανθρώπινα χαρακτηριστικά (ο λαιμός) – καμιά φορά, εμείς οι άνθρωποι είμαστε πιο θηρία από τα θηρία και τα θηρία πιο άνθρωποι από τους ανθρώπους…  

Music as medicine – Φάρμακο η μουσική


One thing that makes our world indisputably better is music. From ancient times to the present, all around the world, in every human civilization, music consistently appears as a form of expression, recreation and entertainment. Each of us discovers peace, serenity, ecstasy, optimal creativity and productivity in some form of music. In the 20 th century, music became celebrated and inextricably linked to entertainment, inspiration, and human companionship.

Κάτι που κάνει τον κόσμο μας πιο ωραίο είναι αναμφίβολα η μουσική. Από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, σε κάθε είδος ανθρώπινου πολιτισμού, ένα από τα είδη έκφρασης, ψυχαγωγίας και διασκέδασης του ανθρώπου είναι η μουσική. Ο καθένας από μας βρίσκει την ηρεμία του, τη γαλήνη, την έκσταση, τη βέλτιστη δημιουργικότητα και παραγωγικότητα σε κάποιο είδος μουσικής. Στον 20ο αιώνα η μουσική πήρε τα πάνω της κι έγινε η διασκέδαση, η έμπνευση, η συντροφιά του ανθρώπου. 

Here comes the small step/giant leap – Να και το μικρό – μεγάλο βήμα


On July 20 th , 1969, the Apollo 11 space mission landed a man on the moon for the first time. Neil Armstrong’s phrase, “a small step for man, a giant leap for mankind”, remains indelible. Man has dreamed of flying since antiquity. Simply recall Daedalus and Icarus… and here we are now, on the moon. All of us have thought, at some point, that it would be nice to go to the moon. Well, some people pursued this dream and made it a reality.

Στις 20 Ιουλίου του 1969 η διαστημική αποστολή Apollo 11 προσεδάφισε στη σελήνη για πρώτη φορά τον άνθρωπο. Αξέχαστη είναι η φράση του Νηλ Άρμστρονγκ «Ένα μικρό βήμα για ένα άνθρωπο, ένα μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα»… Από την αρχαιότητα ο άνθρωπος ήθελε να πετάξει… Ας θυμηθούμε τον Δαίδαλο και τον Ίκαρο… Και να που έφτασε και στο φεγγάρι. Είμαι σίγουρος πως όλοι μας υπάρχουν στιγμές που σκεφτήκαμε πως θα ήταν ωραίο να πάμε στο φεγγάρι. Κάποιοι λοιπόν, κυνήγησαν αυτό το όνειρο κι έγινε πραγματικότητα.   

And we start living among giants – Κι αρχίσαμε να ζούμε μες στους γίγαντες


In the beginning, humans lived in caves. Then they began constructing their own abodes, using various materials such as wood, foliage, mud. The rise of the Earth’s population, the concentration of people in large urban centers, and the development of technology all led to high-rises and skyscrapers. True, skyscrapers are impressive, but isn’t it strange that each one can house an entire large village without the residents actually knowing each other?

Ο άνθρωπος αρχικά κατοικούσε σε σπηλιές. Μετά άρχισε να φτιάχνει μόνος του την κατοικία του με διάφορα υλικά όπως ξύλα, φυλλωσιές, λάσπη. Η αύξηση του πληθυσμού της γης, η συσσώρευση των ανθρώπων σε μεγάλα αστικά κέντρα καθώς και η ανάπτυξη της τεχνολογίας οδήγησαν στην πολυκατοικία και στους ουρανοξύστες. Ναι όντως, οι ουρανοξύστες είναι εντυπωσιακοί. Αλλά δεν είναι λίγο παράξενο το ότι μέσα σ’ αυτούς μπορεί να στεγαστεί ένα ολόκληρο μεγάλο χωριό και κανένας να μην ξέρει τον άλλον; 

But giants become boxes – Μα οι γίγαντες γίναν κουτιά


And while we live among giants, the high-rises and skyscrapers we mentioned previously, in the last 20 years we have confined ourselves to boxes… Computers and smartphones. We have created a new kind of society, a digital one, that tends to replace reality… The person that appears before a computer screen has different features from a normal person. Their face is flat and parallel to the computer screen, a reference to the parallels between our lives and our screens…

Κι ενώ ζούμε μέσα στους γίγαντες, όπως προαναφέραμε τις πολυκατοικίες και τους ουρανοξύστες, την τελευταία 20ετία περιοριστήκαμε στα κουτιά… Στους υπολογιστές και στα κινητά. Δημιουργήσαμε ένα διαφορετικό είδος κοινωνίας, ψηφιακό, το οποίο τείνει να αντικαταστήσει την πραγματικότητα… Ο άνθρωπος που διακρίνεται μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά από τον κανονικό άνθρωπο. Το πρόσωπό του είναι επίπεδο και παράλληλο με την οθόνη του υπολογιστή, κάτι που παραπέμπει στον παραλληλισμό της ζωής μας με τις οθόνες… 

And we sing, carefree, in the rain – Και τραγουδάμε ανέμελοι μες στη βροχή


It is by now an indisputable fact that our planet’s climate has changed. And that is one of the Earth’s changes which, unfortunately, we have been able to perceive during the timescale of human life. Weather phenomena have grown in intensity, leading to frequent disasters and tragedies. The Statue of Liberty in the piece’s shadow holds an umbrella instead of a torch, to protect itself from the weather.

Είναι πια αδιαμφισβήτητο γεγονός πως το κλίμα του πλανήτη έχει αλλάξει. Κι αυτή είναι μία από τις αλλαγές της γης την οποία δυστυχώς μπορέσαμε να την αντιληφθούμε μέσα στο χρονικό διάστημα της ανθρώπινης ζωής. Τα καιρικά φαινόμενα είναι πολύ έντονα κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα συχνές καταστροφές και τραγωδίες. Το άγαλμα της ελευθερίας λοιπόν, στη σκιά του έργου, κρατάει αντί για πυρσό μια ομπρέλα, προκειμένου να προστατευτεί από τα καιρικά φαινόμενα.  

And chaos again… – Και πάλι Χάος…


Chaos existed before and shall exist again. But the meaning of chaos changes and grows as humankind evolves. The expansion of our knowledge, which provides answers to many questions, also poses new, existential questions. At the same time, the complexity of modern life creates a different chaotic situation. So, man is part of chaos – both of natural chaos, and of the chaos that he has created…

Το χάος υπήρχε και θα υπάρχει. Αλλά η έννοια του χάους διαφοροποιείται και μεγεθύνεται όσο εξελίσσεται ο άνθρωπος. Η αύξηση των γνώσεων μας που έρχονται να μας δώσουν απαντήσεις σε ερωτήματα δημιουργούν άλλα υπαρξιακά ερωτήματα. Παράλληλα, η πολυπλοκότητα της σύγχρονης ζωής μας, δημιουργεί μια διαφορετική χαοτική κατάσταση. Ο άνθρωπος λοιπόν, είναι μέρος του Χάους… και του “φυσικού Χάους” αλλά και αυτού που δημιούργησε ο ίδιος…   

But man goes on – Ο άνθρωπος όμως συνεχίζει


Will man adapt in order to go on? Sooner or later, willingly or not, man will have to take corrective action. And such action shall have to be a joint decision by all nations. As in this piece, man’s shadow is created by both lamps. Humans must walk the line where their civilization intersects with the natural environment… they must not exceed the limits set by nature, because when they do, they hurt their own kind.

Θα προσαρμοστεί άραγε ο άνθρωπος προκειμένου να συνεχίσει; Αργά ή γρήγορα, θέλοντας και μη, θα πρέπει να κάνει τις διορθωτικές του κινήσεις. Κι αυτές οι κινήσεις θα πρέπει να είναι μια απόφαση όλων των κρατών. Όπως και στο έργο… Για τη σκιά του ανθρώπου συμβάλλουν και οι δύο λάμπες. Ο άνθρωπος πρέπει να βαδίζει στην τομή του πολιτισμού του και του φυσικού περιβάλλοντος… Δεν πρέπει να υπερβαίνει τα όρια που θέτει η φύση γιατί καταπατώντας τα βλάπτει το ίδιο του το είδος. 

Landing – Προσγείωση


This piece is an effort to render visually a speech by David Brower – a distinguished American environmentalist – that juxtaposes man’s existence and economic growth with the existence of the natural environment. “Let us take the six days of Genesis as an image and use it to picture what has actually happened over the past four billion years. Our planet was born on Monday at zero hour. During Monday, Tuesday and Wednesday a.m. the Earth was being formed. Life began at midday on Wednesday and developed in all its organic beauty over the next three days. Only on Saturday at four in the afternoon did the first reptiles appear. Five hours later, at nine p.m., when the sequoias were rising from the ground, the large reptiles disappeared. Man only emerged at three minutes to midnight on Saturday evening. At a quarter of a second before midnight, Christ was born. At a fortieth of a second before midnight, the industrial revolution occurred. Now it is midnight on Saturday, and we are still surrounded by people who think that what they have been doing for a fortieth of a second can go on indefinitely…”

Το έργο αυτό είναι μια προσπάθεια αποτύπωσης με εικόνες, ενός κειμένου του David Brower (εξέχων Αμερικάνος περιβαλλοντολόγος) , το οποίο έρχεται να αντιπαραθέσει την οικονομική περίοδο και ύπαρξη του ανθρώπου με εκείνη του φυσικού περιβάλλοντος. 

“Ας πάρουμε τις έξι μέρες της Γένεσης σαν εικόνα για την αναπαράσταση εκείνου που, στην πραγματικότητα, πραγματοποιήθηκε σε τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια: μια μέρα είναι επομένως ίση με εξακόσια εξήντα εκατομμύρια χρόνια. Ο πλανήτης μας γεννήθηκε τη Δευτέρα, την ώρα μηδέν. Τη Δευτέρα, την Τρίτη και την Τετάρτη το μεσημέρι, η γη σχηματίζεται. Η ζωή αρχίζει την Τετάρτη το μεσημέρι και αναπτύσσεται σε όλη της την οργανική ομορφιά στη διάρκεια των τριών επομένων ημερών. Το Σάββατο στις τέσσερις το απόγευμα μόλις, εμφανίζονται τα μεγάλα ερπετά. Πέντε ώρες αργότερα, στις εννιά το βράδυ, όταν τα δέντρα σεκόγια βγαίνουν από τη γη, τα μεγάλα ερπετά εξαφανίζονται. Ο άνθρωπος δεν εμφανίζεται παρά το Σάββατο το βράδυ, μεσάνυχτα παρά τρία λεπτά. Ένα τέταρτο του δευτερολέπτου πριν από τα μεσάνυχτα, γεννιέται ο Χριστός. Ένα τεσσαρακοστό του δευτερολέπτου πριν από τα μεσάνυχτα, αρχίζει η βιομηχανική επανάσταση. Τώρα είναι μεσάνυχτα, Σάββατο βράδυ, και περιτριγυριζόμαστε από ανθρώπους που πιστεύουν ότι, αυτό που κάνουν εδώ κι ένα τεσσαρακοστό του δευτερολέπτου μπορεί να διαρκέσει επ’ αόριστο…” 

End of the unit «GENESIS» – Τέλος της ενότητας «ΓΕΝΕΣΙΣ»

The bird  – Το πουλί

… bird-remains …  

A little bird left one day from his cage …  

A little bird left and took his body …  

A little bird left and got his voice … 

Why did you leave, little bird, Petros wonders … 

What did I give you in return for your beautiful voice?  

Wars and disasters, earthquakes, damages and killings, banks, finance, taxes, debts, hangings, hunger and pandemics, scandals with me politicians and fanfarologies …  

I only gave you these in this living room, which they came out of the box, which you have in front of you … 

This is the answer, Petros thought …  

It’s as if there was no music to put on the bird …  

Images, many colors and sounds from Manos … 

It’s as if my voice was cut off in front of your cage …  

Slippers and remote controls I only offered you these bad things …  

The bird is gone now …  

What can I do now? 

One day a bird left its cage …  

A little bird left and took his voice …  

A little bird left and left its shadow …

…πουλι-μένει… 

Ένα πουλάκι έφυγε 

μια μέρα απ’ το κλουβί του… 

Ένα πουλάκι έφυγε  

και πήρε το κορμί του… 

Ένα πουλάκι έφυγε  

και πήρε τη φωνή του… 

Γιατί πουλάκι έφυγες, αναρωτιέται ο Πέτρος… 

Τι σου ‘δινα αντάλλαγμα στην όμορφη λαλιά σου; 

Πόλεμοι και καταστροφές, σεισμοί, ζημιές και  

φόνοι,  τράπεζες, οικονομικά, φόροι, χρέη,  

κρεμάλες, πείνα και πανδημίες, σκάνδαλα με  

πολιτικούς και φανφαρολογίες… 

Αυτά μονάχα σου ‘δινα σε τούτο το σαλόνι, που  

έβγαιναν απ’ το κουτί, που ‘χες απέναντί σου… 

Αυτή είναι η απάντηση, σκέφτηκε τότε ο Πέτρος… 

Λες και δεν είχε μουσική να βάλω στο πουλάκι… 

Εικόνες, χρώματα πολλά κι ακούσματα από Μάνο… 

Λες και μου κόπηκε η φωνή μπροστά απ’ το κλουβί σου… 

Παντόφλες και τηλεκοντρόλ 

Μονάχα τούτα τα κακά σου πρόσφερα… 

Έφυγε τώρα το πουλί… 

Τι μπορώ πια να κάνω; 

Ένα πουλάκι έφυγε μια μέρα απ’ το κλουβί του… 

Ένα πουλάκι έφυγε και πήρε τη φωνή του… 

Ένα πουλάκι έφυγε κι άφησε τη σκιά του… 

SpongeBob – Μπομπο Σφουγγαράκης

This sculpture was made in March 2020 after Nickelodeon channel’s order. It was entirely made of rubbish as the company’s goal was to present this shade on April 22, 2020, on the 50th anniversary of the celebration of Earth Day. The project was presented on the channel’s social media. 

Το γλυπτό αυτό κατασκευάστηκε τον Μάρτιο του 2020 κατόπιν παραγγελίας από το κανάλι Nickelodeon. Έγινε εξολοκλήρου από σκουπίδια καθώς στόχος της εταιρίας ήταν να παρουσιάσει τη σκιά αυτή στις 22 Απριλίου 2020, που ήταν η 50η επέτειος του εορτασμού της μέρας της γης. Το έργο παρουσιάστηκε στα social media του καναλιού.  

100

My family – Shadow creation Number 100

Η οικογένειά μου – Έργο σκιάς νούμερο 100

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s